Djibby is geboren in Senegal en woont inmiddels zo’n tien jaar in Nederland. Hij heeft twee dochters in Senegal, net als zijn vader. Hij belt hen vaak via WhatsApp en reist, wanneer dat mogelijk is, naar Senegal. Ook heeft hij duidelijk gevoel voor taal: hij spreekt Wolof, Frans, Spaans, Engels en steeds beter Nederlands.

Jarenlang werkte Djibby in de logistiek, onder andere bij Philips, UPS, DAF en later ook bij Jumbo en Ergon. Maar toen hij psychisch ziek werd, lukte dat niet meer. Hij kreeg te maken met depressieve klachten en psychoses. Hij hoorde stemmen die hem opdrachten gaven. Soms konden die gevaarlijk zijn voor hemzelf of zijn omgeving. “Toen werd ik ziek,” zegt hij daarover. “Ik moest stoppen.”

Sinds 2021 krijgt Djibby begeleiding van Neos. In het begin woonde hij op een groepslocatie waar dag en nacht begeleiding aanwezig was. Daarna maakte hij de stap naar zelfstandig wonen, met begeleiding aan huis. Inmiddels heeft hij een eigen huurwoning. Hij krijgt nog ondersteuning bij dingen als post, geldzaken en structuur, en er wordt regelmatig met hem ingecheckt hoe het gaat. De begeleiding is stap voor stap minder intensief geworden: van veel ondersteuning dichtbij naar steeds meer zelfstandigheid. Dat laat zien hoe graag Djibby vooruit wil en hoeveel hij daar zelf voor doet.

Ook zijn medicatie tegen de psychoses speelt een belangrijke rol in de stabiliteit die er nu is. Pillen werkten voor Djibby niet goed. Nu krijgt hij één keer per maand medicatie via een injectie. Zijn dosering is in overleg afgebouwd tot het minimale dat nodig is. Helemaal stoppen is te risicovol, maar met deze ondersteuning kan hij zichzelf blijven en verder bouwen. “Nu gaat het veel beter, het gaat goed,” vertelt hij.

Geloof en sport zijn voor Djibby de belangrijkste houvast. Hij bidt elke dag en traint vier tot vijf dagen per week intensief. “Sport is mijn therapie,” zegt hij. In de sportschool werkt hij aan kracht, conditie en techniek en doet hij aan boksen, MMA en jiujitsu. Soms traint hij zelfs twee keer op een dag. Hij bouwde er ook sociale contacten op met mensen die dezelfde passie delen. Na het trainen helpt hij mee om de sportruimte schoon te maken. Volgend jaar wil hij meedoen aan een MMA-wedstrijd.

Ook op andere manieren werkt Djibby aan zijn toekomst. Hij volgt Nederlandse les, wandelt, houdt zijn huis bij en is met hulp gestopt met roken. Hij krijgt ondersteuning om te kunnen sparen en bewuste keuzes te maken. Zo spaarde hij lang voor een grote sporttas. Als hij een foto ervan laat zien, is hij zichtbaar trots.

Zijn week is goed gevuld, en eigenlijk zijn er te weinig dagen in de week. Djibby zoekt actief contact met mensen om hem heen en onderzoekt of hij zelf maatje kan worden voor iemand anders. Bijvoorbeeld om samen te wandelen of boodschappen te doen. Met het oog op de toekomst zegt hij: “Sport en werk samen is een goede toekomst voor mij.”

Wie naar Djibby luistert, hoort iemand die vooruit wil. Iemand die werkt aan zijn gezondheid, zijn taal, zijn netwerk, zijn zelfstandigheid en zijn toekomst. Als je hem vraagt wat hij iemand zou meegeven die in een vergelijkbare situatie zit, hoeft hij niet lang na te denken. “Zorg dat je goede medicatie hebt. Luister naar je contactpersoon of begeleider en praat met mensen. Slaap goed, eet goed, sport ook. Bewegen helpt.”

Aan het einde van het gesprek zegt Djibby: “Het leven is moeilijk voor iedereen, denk ik. Maar het is ook mooi.” Dat laat precies zien hoe Djibby in het leven staat: eerlijk over wat moeilijk is, maar steeds met zijn blik vooruit. Richting het positieve, richting nieuwe stappen en richting het avontuur dat hij zelf in het leven zoekt.